podróż

Turyści nie wiedzą gdzie byli, podróżnicy nie wiedzą gdzie będą.

 

Im dalej pójdę, tym bardziej siebie poznam.

 

To podróż daje nam szczęście, nie jej cel.

 

Podróżowanie ma raczej więcej wspólnego z doświadczaniem pewnych rzeczy niż z oglądaniem ich.

 

Życie albo jest śmiałą przygodą, albo niczym.

 

Aby poznać człowieka, trzeba zostać jego towarzyszem podróży.

 

Instynkt idzie, refleksja wędruje.

 

Istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej.

 

Nie czekaj. Pora nigdy nie będzie idealna.

 

Podróżowanie jest brutalne. Zmusza cię do ufania obcym i porzucenia wszelkiego co znane i komfortowe. Jesteś cały czas wybity z równowagi. Nic nie należy do ciebie poza najważniejszym – powietrzem, snem, marzeniami, morzem i niebem.

 

Odcięty od świata, cierpiałem pragnienie i chłód, ryzykowałem życiem. Nie bałem się trudności i wysiłku. Żyłem pełną piersią. Niczego nie żałuję, niczego nie chciałbym zmienić. I nadal nie mam dosyć.

 

Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałował tego czego nie zrobiłeś, niż tego co zrobiłeś.

 

Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj. Śnij. Odkrywaj.

 

Wszak istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej

 

Świat jest książką i ci, którzy nie podróżują, czy­tają tyl­ko jedną stronę

 

Podróż jest jak małżeństwo. Podstawowym błędem jest myślenie, że możesz ją kontrolować

 

Podróżowanie jest brutalne. Zmusza cię do ufania obcym i porzucenia wszelkiego co znane i komfortowe. Jesteś cały czas wybity z równowagi. Nic nie należy do ciebie poza najważniejszym – powietrzem, snem, marzeniami, morzem i niebem

 

Podróżować znaczy żyć. A w każdym razie żyć podwójnie, potrójnie, wielokrotnie